SONY DSC
SONY DSC
SONY DSC
SONY DSC
SONY DSC
IMG_1001

Najlepiej nauczyć się języka jeszcze w żłobku, ponieważ...

Naukowcy mówią o wczesnej, konsekutywnej i późnej wielojęzyczności. Zależy ona od wieku osoby uczącej się języka. Opracowania ogólne dotyczące wielojęzyczności to przykładowo „The Language Instinct” autorstwa Steven Pinker lub „Bilingualism in Development” Ellen Bialystok.

Do trzeciego roku życia mówimy o wczesnej wielojęzyczności. Dziecko uczy się języka spontanicznie, naturalnie-tak, jak uczy się języka ojczystego-pod warunkiem iż będzie w tym języku „zanurzone” czy też otoczone nim oraz iż każdą jedną osobę będzie kojarzyć z jednym językiem . Tak uczy się nasz żłobek (dzieci pomiędzy 1 a 3 rokiem życia). O tym etapie można przeczytać więcej w „What’s Going on in There?” autorstwa Lise Eliot lub „How Language Comes to Children ? From Birth to Two Years”by Benedicte de Boysson Bardies.

Między trzecim a szóstym rokiem życia wielojęzyczność dzieci nosi nazwę konsekutywnej, co oznacza iż dziecko uczy się języka obcego nadal w sposób spontaniczny, ale już używając nieuświadomionych jeszcze struktur języka ojczystego. Nauka języka nadal postępuje bardzo szybko, ale już nie tak naturalnie jak przed trzecim rokiem życia-wymaga więcej wysiłku. Tak uczy się nasze przedszkole-dzieci w wieku 3-6 lat. O tym etapie można przeczytać w „Foundations of Bilingual Education” autorstwa Colin Baker.

Po szóstym roku życia uczymy się języków w ramach tzw. późnej wielojęzyczności-język ojczysty staje się filtrem przez który przenikają struktury języka obcego. Nauka języka na tym etapie to nauka gramatyki, struktur, słówek etc. Z wiekiem nauka języka będzie od nas wymagała coraz więcej czasu i wysiłku.

Słynni wielojęzyczni od kołyski – zobacz więcej

johnnydepp